20/10 tot 28/10 Regina Maris

Zondag 20 oktober, toch een moment waar je best wel lang naartoe leeft. Ik stond thuis klaar met gepakte tassen om te vertrekken. We mochten vanaf 10 uur aan boord van de Regina Maris in Amsterdam!

Nadat ik afscheid had genomen van mijn familie voor 5 dagen en ze een rondeleiding hadden gehad, begon het 5 dagen lang voorbereiden om op 25 oktober echt te vertrekken. In die 5 dagen hebben we een aantal dingen gedaan; het begon allemaal met de kamer indeling. Even kijken met wie ik op de kamer lig tot Tenerife. Ik lig met 3 andere jongens op de kamer. Om het simpel te zeggen heel anders dan dat je thuis gewend bent. Gelukkig heb ik het goed getroffen met mijn kamergenoten. Ik heb mijn spullen aan boord gebracht en 'de wachten' werden bekend gemaakt, voor de reis tot Tenerife. Als we zeilen loopt elke wachtgroep twee keer per dag een wacht van drie uur.

De andere dagen hebben we het schip en de zeilen leren kennen. De derde dag hebben we gestored voor onze eerste zeilreis tot Tenerife, 7000 Kg voedsel in totaal!

De nacht van 24 op 25 oktober zijn we door de sluis in Amsterdam gevaren en de volgende dag was het echte afscheid. Mijn familie op de kade zag ik toen het laatst voor een half jaar.

Het eerste besluit van onze kapitein, Martin was dat we niet meteen de Noordzee zouden opgaan omdat er slecht weer aankwam. De ergste storm sinds 1978 was verwacht, en met noodweer wil je liever niet op de Noordzee zitten. We zijn de sluis uitgevaren en voor de sluis bleven we liggen. Het was natuurlijk in eerste instantie wel balen maar uiteindelijk veel fijner om eerst op het IJsselmeer te oefenen.

De volgende dag voeren we vanuit IJmuiden het IJsselmeer op, de eerste keer zeilen was heel vet.

Er stond wel heel veel wind en daarom wisten we meteen wat ‘ zeevast’ echt betekende. Alle spullen vlogen door de salon en de hutten.

Op het begin waren ook heel veel mensen zeeziek. Ik ben zelf nog helemaal niet zeeziek geweestJ Na Enkhuizen nam de wind echt goed toe. Zo kwamen onze zeilpakken al snel goed van pas. Het waaide zo hard dat Martin liever wilde dat we een zeil lieten zakken. Omdat we nog niet heel ervaren waren ging er toen iets mis waardoor het zeil scheurde. We zijn meteen naar Den Oever gevaren, waar we bleven liggen voor de storm. Daar hebben we het zeil vervangen en hier zijn we 1 nacht gebleven.

29/10 tot 7/11

Iedereen had veel zin om eindelijk de zee op te gaan, Zo konden we eindelijk de goede kant op varen. De eerste paar dagen waren nog best zwaar. Er waren veel zeezieken. Iedereen lag zeeziek op bed, en als mensen dan toch naar buiten kwamen zagen ze er niet echt goed uit. Het leven aan boord is heel anders dan thuis. Het leukste is dat je in een huis woont wat beweegt. Iedereen was ingedeeld in wachten, zo liepen we ’s nachts en overdag een wacht van 3 uur. Ons dag en nacht ritme werd heel anders en je krijgt een 24 uur ritme, wij hadden namelijk de wacht van 3 tot 6 overdag en van 3 tot 6 ’s nachts. Tijdens onze wachten moeten we zeilen hijsen, strijken, sturen en navigeren. Daarnaast heeft elke wacht nog een extra taak, een wacht is verantwoordelijk voor het bakken van brood, een andere wacht zorgt voor de stroom en moet de generator starten en het vuile water afpompen. En ook het afval moet worden geknipt op zee, het plastic wordt namelijk gewassen en kleiner geknipt omdat dit niet overboord mag worden gegooid. Na een tijd was iedereen gewend aan het leven op zee. 2 dagen op zee, toen iedereen al ingesteld was op Tenerife kregen we te horen dat we al weer niet verder konden varen. Door een slechte windrichting mochten we de zeilen laten zakken, en moesten we op de motor tegen de golven invaren. Dit leidde ertoe dat we niet verder konden en in Boulogne moesten aanmeren.

De bedoeling was dat we hier 3 dagen bleven wat uiteindelijk 5 dagen werd. Iedereen  vond Boulogne niet een leuke stad. Ik heb daar wel een keer gekited met Jaco, een van de docenten aan boord, dat was wel heel vet. Het stormde en de golven kwamen over de dijk heen. Ik denk niet dat veel mensen kunnen zeggen dat ze met hen docent hebben gesurft!

We zijn Boulogne in geweest om inkopen te doen, ouders te bellen en nog iets van de stad te zien.  We hebben onderzoek gedaan naar wat er op het strand ligt. Dit doen we op alle stranden waar we zijn. Dit is een onderzoek voor biologie. Boulogne is een klein vissersstadje in Frankrijk, hier zie je nog veel overblijfselen van de tweede wereldoorlog, zo zijn er veel bunkers en forten.

8/11 tot 19/11

Iedereen was blij toen we van Boulogne we wegvoeren,Eindelijk naar Tenerife! De wind stond goed. We waren al aardig op weg. Totdat de wind weer draaide waardoor we terugmoesten naar de dichtstbijzijnde stad. We waren al dichtbij Brest. Helaas moesten we naar Cherbourg.

Cherbourg een stuk mooier dan Boulogne. We gingen in de nacht door de sluis en lagen toen in de binnenhaven. De volgende ochtend gingen we naar een oorlogsmuseum over D-day. Het was best vet omdat we het nu ook echt op de plek stonden waar is gevochten. In de nacht gingen we weer verder, eindelijk na drie keer gedacht te hebben, nu echt naar Tenerife! Nu begon het echte wacht lopen en het lange stuk op zee. Je merkte dat je slaapritme begon te veranderen. Verder merkten we dat we zeebenen begonnen te krijgen. We raakte er aan gewend om, om 3 uur op te staan om wacht te gaan lopen, tot 6 uur. De taak van onze wacht groep was het brood bakken. Dit kneden we in de nacht en overdag word dat gebakken. Een keer in de week hebben we keukendienst dit houdt in dat we samen met vier mensen uit de vier andere wachten de hele dag in de keuken moeten staan. We moeten dan voor 45 man koken, dat is de eerste weken nog best een uitdaging. Want hoeveel moet je gebruiken voor 45 man?

Nadat we Brest voorbij waren gingen we de Atlantische Oceaan op. We merkten dat de zee veranderde en de wind en het weer beter werden. Er was veel meer zon. We zagen zelfs groepen dolfijnen.

We hadden de wind van achteren en vanaf dat moment hebben we alleen nog maar gezeild! Na Brest kwam ook voor het eerst de scheepsraad bij elkaar. Uit elke wacht werd een persoon gekozen die in de scheepsraad komt voor de periode tot Dominica, ook zit in de scheepsraad een docent en Martin. Als er problemen aan boord zijn zorgt daar de scheepsraad voor. De reis ging goed en we kwamen al heel snel bij Tenerife aan. Het was heel vet we hadden tijdens onze wacht uitgerekend wanneer we de Del Teide konden zien aan de horizon. Toen dat gebeurde hadden we nog een halve dag nodig om aan te komen in de haven Santa Cruz de Tenerife.

De komende dagen gaan we Del Teide beklimmen, de der na hoogste vulkaan van de wereld en de hoogste berg van Spanje. We gaan een uitwisseling doen met een lokale school op tenerife. We gaan Barbecueën op het strand met de Duitse versie van School at Sea. We hebben gelukkig ook nog een dag vrij! In mijn volgende blog zal ik ook een filmpje plaatsen met een rondleiding van het schip.

Floris

Tenerife 19-11 tot 26-11

Om 12 uur stond iedereen met zijn trekkingsrugzak klaar om de drie na hoogste vulkaan ter wereld en hoogste berg van Spanje te beklimmen 

(3718 meter). Zijn volgende uitbarsting stond gepland voor 2012.

We maakten een super mooie busreis door een oerwoud wat langzamerhand een berglandschap werd. Na een tijdje stegen we zo hoog dat we met de bus door de wolken gingen. Toen we bij de voet van de ´El Teide´ aankwamen, begonnen we aan de eerste klim naar de herberg. Het doel van de groep was dat iedereen het ging halen en dat is gelukt. Ik liep al vrij snel met Aiken, Dieuwer en Benno voorop en dat is eigenlijk de hele klim gebleven.

Toen we dachten op 2/3 te zijn zagen we 10 minuten later de herberg al. Het was wel super vet om als eerste daar aan te komen met een geweldig uitzicht.

We zijn nog terug gegaan om een paar achterblijvers te helpen met hun rugzak. Bij de herberg aten we snel wat en gingen vroeg slapen want de volgende morgen moesten we al om 4 uur op om de zonsopkomst op de top van de vulkaan te bekijken. De reis naar de top was nog bijzonderder. Het was donker koud en helemaal stil. Het enige wat we hoorden en zagen en roken waren de stemmen, lichten en de zwavel van de vulkaan. De reis naar de top werd wel met de meter zwaarder door weinig zuurstof. De top hadden we als een van de eersten bereikt en dat was wel echt heel vet. We waren op 3718 meter boven de wolken op een vulkaan. We hadden daar echt een fantastisch uitzicht over Tenerife, Gran Canaria en de zee. We zagen de zon opkomen boven de wolken. Het was zeker de mooiste zonsopkomst die ik ooit heb gezien.

Iedereen heeft de top gehaald. De terugreis naar beneden was vooral gezellig. Hoe vet is het dat jij om 8.15 op de top van een vulkaan staat, terwijl je klasgenoten op school zitten.

Direct na de El Teide mochten we nog de stad in. We zijn met een deel van de groep ergens pizza gaan eten.  

De volgende dag stond de uitwisseling met een lokale Spaanse school op het programma. Iets heel anders maar super leuk om die cultuur te zien. Alle meisjes moesten gecheckt worden omdat te korte shortjes in de Spaanse cultuur niet ´oke’ zijn. Bij aankomst bij de Spaanse school merkten we dat de school en de leerlingen toch wel erg westers waren. De school zag er erg modern uit, de aula en gangen waren allemaal niet overdekt omdat het in Tenerife bijna altijd warm weer is.

We gingen naar de gymzaal. Aan het begin werden we vooral door de Spaanse leerlingen aangekeken. Maar na de sportdag waarbij we aan een Spaanse partner vastgebonden werden en een hindernis af moesten leggen, kwam het gesprek in gebrekkig Spaans toch wel op gang. Na de sportdag kregen we even vrije tijd. Hier hebben we de Spaanse leerlingen goed leren kennen. Van onze docenten mochten we Spaanse leerlingen uitnodigen voor een BBQ aan boord van de Regina Maris die avond.

Voor de BBQ moesten we nog erg veel organiseren. Met elkaar maakten we een lijst met taken die voor die avond gedaan moesten worden. Toen alle voorbereidingen klaar waren. Heb ik met 2 anderen de Spaanse leerlingen bij de afgesproken plek opgehaald. Heel erg veel mensen waren gekomen en de avond was zeker een groot succes. Martin had voor een bandje uit Tenerife gezorgd en het was super leuk om die 2 verschillende culturen op 1 avond bij elkaar te hebben.  

De volgende dag kregen we weer vrije tijd in Santa Cruz, maar omdat we alles eigenlijk al gezien hadden besloten we met de tram naar de oude binnenstad van Santa Cruz te gaan. Daar hebben we rondgekeken, sinterklaascadeaus en boodschappen voor de oversteek ingekocht. Op 5 december vieren we namelijk ook aan boord van de Regina Sinterklaas. Daarom moesten we voor het lootje wat we hadden getrokken een gedicht maken en een cadeautje kopen. Toen we terugkwamen bij Santa Cruz was daar een opstand. Ruim 300 Spanjaarden liepen met protestborden door het centrum van de stad.

De laatste dag vrije tijd hadden de docenten een opdracht voor ons gemaakt voor in de stad. We moesten naar de markt gaan om met een budget van 5 euro de mooiste en lekkerste fruitsalade te maken. In ons beste Spaans moesten we duidelijk maken welk fruit we wilden. Ook zaten we best erg in tijdnood, want we hadden maar een half uur om met  de marktkoopmannen te onderhandelen.

Toen kwamen we al weer aan bij de laatste dag op Tenerife, en voor vertrek moest nog een hoop gebeuren; de hutwissel, de grote schoonmaak, de wachtwissel, het storen en we moetsen allemaal nog onze Sasstory schrijven.(hierin schrijven we de gebeurtenissen en gedachtes van de reis). Je begrijpt vast wel dat het een grote chaos aan boord was. Vooral tijdens de hutwissel, iedereen liep druk heen en weer om hun schoonmaaktaakje, sasstory en persoonlijke spullen klaar te maken. Alles liep door elkaar heen, en heeft ook een hele tijd geduurd. Toen de vrachtwagen met boodschappen aankwam werd de chaos absoluut niet minder Alles moest onder de banken en in de koelkasten geruimd worden. Het was best een wonder dat we tussendoor nog even tijd kregen om de Wylde swan die naast ons lag nog even te bewonderen. De wylde Swan is ook een 3 master die vorig jaar ook onder de vlag van School at sea heeft meegevaren. Met drie 3 masters lagen we aan de kade naast elkaar.

Na al deze voorbereidingen waren we klaar voor de 3 weken durende oversteek om te zeilen naar een ander continent.

Oversteek 11-26 tot 12-16

Het leven op zee was nog best even wennen na 7 dagen weer op land te zijn geweest. Sommige mensen moesten weer wennen aan de golven en het bewegen van de boot. De welbekende anti-slip matjes moesten weer neergelegd worden want alles vloog weer door de salon heen. Het thema van de oversteek was wel het school en wacht schema. De eerste week moesten we nog best even inkomen, want concentreren in een volle salon is soms nog best lastig. Ook het dag- nacht ritme was weer even inkomen. Want doordat de school weer begonnen was draaiden we school en wachtdagen. Om de dag had je een school of een wachtdag. We draaiden de wacht van 8 tot 12 ’s morgens en ’ s avonds en de dag daarop moesten we meteen beginnen met een volle schooldag. Maar ook op onze wachtdagen moesten we 4 uur aan school werken. Je kan wel zeggen dat we een druk schema hadden. Het leuke aan School at sea is dat je een hele vette reis maakt maar ook op je school dagen efficiënt aan school kan werken. We brengen veel in praktijk, Je leert veel van de wereld en je krijgt veel eigen verantwoordlijkheid

Het leuke aan de lesdagen bij School at sea is dat we ook heel erg veel in praktijk brengen; met een sextant mochten we met behulp van de zon uitrekenen wanneer het precies 12 uur was. Omdat we op de oceaan door verschillende tijdzones varen weten we nooit precies hoe laat het is, met een sextant kan je door de stand van de zon precies berekenen hoe laat het is. Later op de reis gaan we ook leren hoe we moeten navigeren op sterren.

Ook Jaco-onze docent natuurkunde kwam met het idee om met een grafische rekenmachine het temperatuurverschil in vergelijking met de diepte te meten. We hadden een grafische rekenmachine helemaal ingepakt in plastic om deze tot 20 meter diepte te laten zakken.

De 2^e dag werd de zee ook meteen een stuk rustiger, er was bijna geen wind dus de zeilen konden weer gestreken worden. Alles moest weer op de motor.

Wat ook heel gaaf was tijdens de oversteek was dat we de mast in mochten wanneer we wilden. Op 17 meter hoogte konden we over de hele oceaan heenkijken. (foto)

De nachten op de oceaan zijn een stuk donkerder dan die op de zee. De eerste nacht zagen we in de zee lichtgevende algen. En de sterrenhemel is superhelder, sommige wachten had je een superheldere sterrenhemel en zag je heel veel vallende sterren maar sommige nachten was het pikkedonker, je kon letterlijk je ogen dicht doen en dan was het net zo donker.

Op de oceaan zagen we ook veel meer zeedieren. Zo spoelden er wel eens vliegende vissen aan dek, deze gebruikten we als aas om mee te vissen. De eerste dagen helaas zonder succes. Maar na een dag hadden we beet, we vingen 2 Dorades.

Deze vissen fileerden we en zo aten we onze zelfgevangen vis. De koppen konden we weer gebruiken voor een nieuwe vangst. Al snel hadden we weer beet, we vingen een inktvis.

Een heel groot voordeel van de rustige zee was dat we konden zwemmen! Na de lunch legden we even de boot stil om een duik te nemen midden in de oceaan. We maakten salto’s van de buitenkluiver en sprongen van  de mast af. Het was zo’ n gave ervaring om op 4 km diepte te gaan zwemmen. 7 dagen lang hadden we geen wind, en konden we dus elke dag zwemmen.

Maar daarna begon het wel weer lekker te waaien, we konden weer zeilen en zeilden dan ook tot aan dominica perfect. Bijna elke dag zeilden we voltuig, maar soms moesten we door de snelle afname of toename van de wind ook weer een zeil weghalen.

Ookal scheen bij ons vol de zon, en liep iedereen in zijn korte broek aan dek. Begonnen we toch wat meer in de sinterklaas stemming te komen. Want 5 december vierden we natuurlijk ook sinterklaas aan boord. De Regina werd op autopilot gezet want iedereen kwam naar het middendek. Onze kapitein verkleed als de sint en Marjolein als piet. Iedereen had hele leuke gedichten voor elkaar gemaakt. Mieke had voor iedereen een chocolade letter geregeld, en er waren ook pepernoten. De dochter van Martin  had ook nog een cadeautje voor iedereen gemaakt.

Natuurlijk vond iedereen het jammer dat we niet meer konden zwemmen omdat de zeilen stonden. Maar na 2 dagen zeilen werden we toch door Martin naar het middendek geroepen. Iedereen moest half 4 in de salon aanwezig zijn in zwemkleding! We zaten allemaal te wachten in de salon en de deuren werden dichtgedaan. Als eerst werd wouter- docent naar dek geroepen. Na een lange tijd, kwam hij halfkaal terug. Zo werd iedereen een voor een aan dek geroepen. Aan dek stond Martin verkleed als Neptunes, alle andere crewleden stonden met dweilen en emmers om me met eten van de vorige avond onder te gooien. Ik moest gaan liggen op het dek en werd helemaal ondergegooid. Maurice en Naath scheerde me nep ‘ kaal’ met de tondeuse. Omstebeurt werd iedereen naar dek gehaald, waarop we met zijn allen KAAL KAAL KAAL schreeuwden.

Omdat we ook elke schooldag Spaans kregen sloten we deze periode af met een Spaanstoets. Deze telde mee voor je Spaansdiploma en bestond uit een onderdeel spreken, luisteren en grammatica. Mijn toets is prima gegaan en ik heb een mooie voldoende. Je moest voor je mondeling een verhaal over je eigen land kunnen vertellen.

Een paar dagen voor aankomst werd de scheepsovername aangekondigt. Iedereen kon solliciteren voor kapitein stuurman bootsman kok of machinist om 2 dagen lang het schip over te nemen.

Functie: kok,Cijfer: 7.8

Tijdens de scheepsovername hadden Benno en ik functie als kok. We hadden in onze keukendiensten van te voren al veel samengewerkt en leuke gerechten gemaakt. We vonden het leuk om samen te solliciteren als kok. We hadden in onze sollicitatiebrief een menukaart gegeven. Hierop kregen we een sollicitatiegesprek en werden we gekozen als kok. We hadden alles goed van te voren voorbereid, dat was ook wel nodig als je voor de eerste keer alle verantwoordelijk hebt om voor 45 man te koken. Doordat we van te voren niet zeker wisten of we gekozen zouden worden, hadden we in een van onze keukendiensten al een gerecht van de menukaart gemaakt namelijk Hamburgers. Hierdoor moesten we wel wat in de planning wijzigen. We hebben de hamburgers vervangen door kip kerrie. Ook hebben we voor Dolf zijn verjaardag een lekkere appel kaneel cake gebakken. Een verbeter puntje van deze dag is dat we het eerste uur overkwamen alsof we dachten dat we niks hoefden te doen,Martin gaf hierover een tip hierna ging dit stukken beter. Benno en Ik kwamen op het eind van de dag bij elkaar om nog even te overleggen want de volgende dag stond pasta bolognese op het menu. Ik merkte dat we de 2 dag al iets meer ervaring hadden en alles ging een stuk makkelijker. Ik ben heel tevreden over het feit dat het eten lekker was, op tijd was en de goede hoeveelheid was. Het is wat mij betreft zeker een geslaagde scheepsovername!

12-16 tot 12-19

Toen Dominica al een grote vlek aan de horizon was moesten wij nog even de buitenkluiver vervangen- daar zaten 3 gaten in door het klapperen. Het was best een moeilijke klus en we hebben er ook erg lang over gedaan. Maar vanuit het kluivernet zagen we de kust van Dominica toch wel het best van iedereen; palmbomen, stranden, gekleurde huizen, het was echt mooi om te zien. Echt een van de mooiste eilanden ooit. Nadat we een uurtje langs de prachtige kust voeren konden we in Portsmouth het anker uitgooien!

We werden meteen aangesproken door inwoners in bijbootjes; welcome in Dominica! Ze regelden voor ons het vuilnis en leverden de groentes. Toen we eindelijk in de baai lagen, werd de bijboot naar buiten getakeld en mochten we nog even zwemmen! In het water zwommen s’nachts zogeheten zeenaalden, best een paar mensen werden door deze zeenaalden gestoken.

De dag erna hadden we weer grote schoonmaak, toen we klaar waren mochten we met de bijboot nog even Portsmouth in. We kwamen aan op een strandje, en werden begroet door een inwoner. De mensen daar waren heel open en aardig. Op het strand waren palmbomen, bananenbomen en ook kleine beachbarretjes, voor zover je ze barren kan noemen. Het was een redelijk arm eiland. Overal stonden vrouwen fruit te verkopen en de winkels waren vooral supermarkten en bakkers. Nadat we het stadje hadden bekeken liepen we met een klein groepje naar de bijboot aan de steiger om daarmee weer naar het strand te varen. Bij het barretje hebben we nog even van het internet geprofiteerd, daarna gingen we terug naar de boot omdat we die avond alweer naar Rosseau gingen varen;

de volgende dag gingen we de boiling lakes beklimmen. Tijdens onze tocht naar Rosseau hielden we een feest BBQ aan dek. Een goed stuk vlees dat mocht er wel weer eens wezen

We stonden vroeg op om naar de boiling lakes te gaan. Toen iedereen klaarstond aan dek met zijn spullen, werden we met zijn allen met de bijboot naar de kant gebracht. Daar moesten we wachten op onze gids – seacat voor de komende 2 dagen. Hij kwam aan met 2 kleine busjes met klapstoeltjes waarin we 30 man in moesten zitten. Tijdens de busreis stopte de chauffeur op meerdere stops zodat seacat even uit kon stappen om eieren en lunch te halen. We reden met het busje door een stuk regenwoud en waar we niet meer verder konden stapten we uit om de rest van het stuk te gaan lopen. Het was een tocht van 3 uur door het tropisch regenwoud. Het was overal zo mooi en groen. Onze eerste stop was bij de rivier, daar aten we grapefruit en sinaasappel uit de jungle. Daarna liepen we een groot stuk verder door het regenwoud, het werd steeds groener en dichter. Na een tijd lopen kwamen we aan bij het hoogste punt van het regenwoud. Vanaf daar zagen we de bergen van Martinique- een eiland vlakbij  liggen.

We konden over alles heen kijken. De gids deelde hier zijn zelfgemaakte sap uit. We liepen snel door naar de valley of desolation, om daar te komen, moesten we eerst nog een berg moesten beklimmen. Vanaf daar zagen we de zwaveldampen al omhoog komen, en we roken de zwavel ook heel goed. Daar aangekomen zagen we een kale vlakte met borrelende beekjes waaruit zwaveldampen opstegen.

 De gids had een tas eieren die hij in het kokende water legde om te koken. Na 10 minuten kwamen deze eieren er met een zwarte schil uit.

Ze waren heerlijk. We moesten nog erg oppassen voor het kokende water. Maar langs een kabbelend beekje haalde de gids uit de grond klei en smeerde dat op iedereens gezicht, een gezichtmaskertje! Eenmaal aangekomen bij de grens van de valley moesten we nog een stuk door het regenwoud lopen om bij de Boiling Lake aan te komen. We maakten ook een stop om vers regenwater water van een blad te drinken. Het was nog best een stukje lopen naar de boiling lake, Toen we uiteindelijk bij de Lake aankwamen zagen we eindelijk hoe groot het echt was.

Vervolgens kregen we lunch: gefrituurde bananen, makreel en tomatensalade. Na die pauze begonnen we aan de terugreis. We liepen precies dezelfde route terug als heen. We liepen dus weer terug richting the Valley of Desolation. Op weg daar naar toe zijn we gaan stoppen om te zwemmen. We zwommen in een sloomstromend riviertje. Waar je in ondiepe poeltjes kon gaan liggen, om vervolgens via een waterval door te gaan naar de volgende.

We liepen met een stevig tempo die we helemaal doorzette naar beneden. We kwamen als een van de laatste groepen beneden omdat we als langst hadden gezwommen. Helemaal beneden gingen we weer zwemmen, dit keer gingen we zwemmen in grotten waar ook een deel van de Pirates of the Caribien zijn opgenomen. De grot was heel mooi van binnen aan het eind van de grot stroomde een waterval en sommige herkende de grot inderdaad echt van de film. Daarna zijn we nog een klein stukje doorgelopen terug naar de bus. Klaar voor de volgende dag

De volgende dag stonden we weer met zijn allen op de kade te wachten voor de bus, seacat kwam al heel snel aan. Onderweg stopten we meerdere keren, een keer om van het uitzicht over het regenwoud te stoppen maar ook een keer om verse vruchten uit bomen te proeven. Seacat wist precies wat alles was en welke giftige delen we van vruchten niet konden eten. Tijdens het rijden plukte seacat uit een boom een tak laurierbladeren, we mochten allemaal ruiken en een stukje proeven. –in Nederland verkopen we dat gewoon in de supermarkt. Ergens anders stopte seacat om even een stukje chocolade en Dutch lady- melk te halen. Het was echt gemaakt van pure cacao. We kwamen aan bij een erg zelfgebouwd hutje, het hout was uiteraard geverfd in de kleuren rood geel groen, en de rastafari’ s zelf hadden uiteraard Rasta haar. Door een man genaamd Mozes JR werden we meegenomen om aan het land te werken, we moesten aardappels uit de grond halen, vruchten voor de saus plukken en sinaassappels uit een boom pluken. Een andere groep moest weer verse kokosnoten uit een boom halen. Toen we terugkwamen met alle ingredienten voor het middageten gingen we weer met seacat mee om naar de victoria Falls te gaan. We liepen een groot stuk langs een kabbelende rivier, het was een supergaaf stuk om te lopen; we klommen over rotsen en door het water.

Het was echt een hele gave tocht, op een gegeven moment moesten we door een rots heen klimmen en toen we uit de rots kwamen zagen we de waterval liggen. Het was zo ontzettend groot en mooi.

Naast de waterval hingen allemaal lianen. We hadden nooit verwacht dat we zo dichtbij de waterval mochten komen, maar de gids begon het water bij de waterval in te rennen. We mochten met de hele groep onder een waterval zwemmen! Het water uit de waterval stroomde harder dan normaal omdat het de dag daarvoor veel had geregend. We zwommen naar de rotsen naast de waterval, vanuit daar werden we meegenomen naar een grot onder de waterval. Het water kwam best hard naar beneden. We mochten ook een rots naast de waterval opklimmen van die rots mochten we naar beneden springen.

Het was echt een supergave ervaring. Op de terugweg hadden we uiteraard stroming mee, dus gingen we van stroomversnellingen af naar beneden. Het was een tocht terug van  een uur dat we eigenlijk volledig hebben gecanyoeningd. Toen we terugkwamen bij de Rastafari’s waren ze al een lange tijd bezig met het middageten. We moesten nog suikkerriet persen voor het drankje. Ze vertelde ons over de manier van leven en wat het Rastafari precies inhoudt. Dominica telt 4500 Rastafari’ s van de 7400 inwoners. Sommige Rastafari’ s wonen ook in de stad, maar leven toch de manier van leven als de Rastafari’ s. Het eten werd geserveerd in een kokosnootschil en we aten van gedroogde bladeren als lepels. Het was echt super lekker.

Toen we na een lange dag terugkwamen bij de boot moesten we al meteen beginnen met wachtlopen rond een uur of 8 voeren we weg richting Martinique. De reis naar Martinique is heel erg snel gegaan want we hadden hele harde wind. Dus we waren binnen 3 uur in Martinique. Op Martinique hebben we onze latijns docent opgehaalt die voor 3 weken aan boord blijft en Jorieke onze dokter afgezet.

Mijn volgende blog gaat over de reis naar curaçao en de expedities daar!

Dominica tot klein Curacao

Helaas moesten we vertrekken vanuit Dominica. Maar we maakten eerst een tussenstop bij een eilandje vlakbij het eiland Martinique, het was een heel klein stukje varen en omdat er ook nog eens hele harde wind stond hebben we in onze wacht kunnen vertrekken en kunnen aankomen, dat betekent dat we er 4 uur over deden. We hebben daar onze scheepsarts Jorieke afgezet bij het vliegveld. Dit was wel jammer maar we moesten er aan wennen want op panama gaat de crew wisselen. `gelukkig kregen we er ook iemand voor terug. Robert, onze docent klassieke talen die voor 3 weken zal blijven.

Nu door naar Curacao! 

Klein Curacao ,

Na onze reis van 5 dagen waarin we aan school hebben gewerkt en wachtliepen ankerden we bij Klein Curacao.

Het eiland is zo klein dat je er in een uurtje omheen bent gelopen. Maar het is wel een prachtig eiland met witte stranden en een azuurblauwe zee. Het enige wat er staat is een wrak een paar vervallen huisjes en een vuurtoren. Vroeger woonde er mensen op het eiland maar nu woont er maar een man genaamd edgie. Hij runt daar een bar en zorgt dat het eiland netjes blijft. Vanaf de Regina snorkelden we naar het strand. We zagen prachtig koraal, zee egels, lionfishes en superveel andere vissen ook kwamen er nog wat  schildpadden langs. 

Na het snorkelen ben ik nog gaan kiten maar al heel snel viel de wind weg. Op het strand stonden rieten parasollen en de bar van edgie die eigenlijk niet veel voorstelde.

Ik had keukendienst die dag, rond 1 uur moesten we naar de Regina om de BBQ te organiseren. Het was nog een verrassing voor de rest van de mensen want zij dachten dat we terug zouden komen met brood. De BBQ was super leuk,  toen we klaar waren met eten kregen we bij Edgie in de bar een drankje aangeboden. Toen het donker werd zorgden we voor een heel groot kampvuur, zo groot dat de kustwacht van Curacao later via de marifoon vroeg of er niets aan de hand was. Tot laat bleven we nog met Edgie op het onbewoonde eiland. Het was een super leuke avond. De dag daarna hadden we nog heel even vrije tijd op het eiland, en daarna vertrokken we naar Curacao. Curacao kan je zien vanaf klein Curacao vandaar was het maar een paar uurtjes varen.

Curacao

De volgende ochtend hadden we veiligheidoefening, we stonden binnen ongeveer 10 minuten allemaal met zwemvesten en geteld aan dek.We lagen aan de kade van Willemstad, naast een groot cruiseship, het schip van de Herman litsch schule en vlakbij een grote 4 master. Onze aankomst in Curacao was gaaf. Al die gekleurde huisjes met gevels, de brug die openging voor ons en allemaal zwaaiende mensen.

Ook al lagen we al wel in het centrum van Willemstad, we mochten nog niet de wal op omdat eerst de douane aan boord moest om ons te controleren. Meteen daarna mochten we de stad in, het was een klein maar leuk centrum met overal kleine kraampjes waar ze fruit en hangmatten verkochten. Eigenlijk wou ik deze dag gaan kiten of duiken maar omdat de planning eigenlijk best vaak onduidelijk is lukte dit niet. In de avond maakte iedereen zich klaar voor de kerstavond. Alle mannen strak in pak voor het eerst deze reis, dat was wel even iets anders dan iedereen de hele tijd in zwembroek.

Met alle leerlingen en docenten gingen we naar een restaurant in het centrum daar hebben we heerlijk gegeten. Na het eten zijn we naar de Kerstmis in de stad gegaan. Buiten op het plein stond een band met daarachter een koor en zeker 500 stoeltjes. De kerkdienst was eigenlijk super leuk met deze carribische sfeer.

1^e kerstdag: We begonnen met een heerlijk kerstontbijt gekocht bij de Albert Heijn, want Curacao ligt natuurlijk ook in de Nederlandse Antillen. Eindelijk hadden we weer een keer normaal brood en lekker beleg. Na het ontbijt kregen we nog vrije tijd in de stad. Ik heb deze reis nog nooit zo lekker ontbeten.

2^e kerstdag: Na het ontbijt moesten we vlak buiten de stad gaan liggen omdat er ruimte moest komen voor een 3^e cruiseship.

We lagen echt in een mooie baai waar we met een groepje gingen snorkelen, we zagen een steenvis en bij de rotsen zat een zeeschildpad verstrikt in een oud vissersnet. Deze hebben we bevrijdt.

Van de baai moesten we een stuk terugzwemmen naar de Regina, omdat we klaar moesten maken voor het kerstdiner verzorgt door Maurice (de kok).

We aten soep en biefstuk en ijs als desert, tussen de gangen door hadden Robert en Katja een spel georganiseerd; Ik hou van Holland.

De volgende dag voeren we terug naar de stad omdat we naar het slavenmuseum zouden gaan. Daar kregen we een tour van een gids, het was best interessant om te horen over het ontstaan van Curacao.

’s Middags aten we in letterlijk een tent waar 3 verschillende ‘keukens’ in het midden stonden. Hier hebben we typisch Curacao’s eten gegeten. Het was heel gezellig om in zo’n volle tent met alleen maar locals te zitten. We kregen nog even vrije tijd en zijn we nog bij de Esmeralda- een grote 4 master wezen kijken. Echt een gigantisch schip, voltuig varen ze met meer dan 80 zeilen.

Aruba                                                                                                  

We lagen geankerd voor de stad Oranjestad het was echt een toerisme-stad. Een beetje jammer aangezien dat niet echt binnen ons budget viel. 

De parelwitte stranden waren wel echt prachtig. Op het strand vlakbij de Regina stonden 2 beachclubs waar we nog even wat hebben gedronken. Hierna ben ik met Jaco naar het strand gegaan en heb ik in de baai om de Regina heen gevaren.

Oud en nieuw

Iedereen maakte zich klaar voor oud en nieuw. Om 00.00 in Nederland belde iedereen even zijn ouders op. Daarna begonnen we de BBQ, oliebollen. Om 00.00 aan boord telden we samen af ,en had iedereen al hen champagne in de hand en proostten we op een gelukkig nieuwjaar. 45 keer gelukkig nieuwjaar aan iedereen wensen duurt wel iets langer dan thuis.. Het vuurwerk was prachtig, vanaf de boot kon je alle knallen over de hele kust van Venezuela erg goed zien en horen.

Die nacht heb ik op het dek geslapen terwijl de laatste knallen nog de lucht in vlogen. We hebbennu een aantal feestdagen gehad en je maakt het heel anders mee dan thuis maar het is wel echt heel leuk.

Op naar weer de volgende bestemming!

Aruba tot san blas

Na Aruba bereidden we ons weer voor op 4 dagen zee. We begonnen weer met het wachtdag/schooldag rooster. We vertrokken vanuit Aruba met onze 4-8 wacht.

De omstandigheden op zee waren tot nu toe erg rustig. We zijn langs de kust van Colombia en Venuzuela gevaren. Dat was best mooi om te zien.

Martin stelde op een mooie dag voor om te gaan bodysurfen. We spanden een touw aan de breefok (het dwarsgetuigde zeil) waaraan we tijdens het varen met een tuigje aan gingen hangen. We konden zo surfen op de golven en de vaart van het schip. Dit was echt vet want het gaat een stuk sneller dan je denkt en de golven zijn toch wel echt heel hoog.

De zee is soms best onvoorspelbaar hebben we gezien. Iedereen stelde zich in op een rustige zee en daarom stonden een paar ramen in de salon open. Op een schooldag gebeurde er iets heel onverwachts; ineens kwam er een megagolf via een raam binnen. Totaal niet het soort golf wat je verwacht op zo’n rustige dag. Dolf Aiken en ik waren doorweekt er stond een laag van 4 cm water in de hele salon. Alles was helemaal nat en zout. Laptop van Dolf en mij zijn kapot. Vandaar dat deze blog iets later gepost is. De salon moest heel snel opgeruimd worden, omdat door het bewegen van het schip het water zich anders verspreidt.

Het lijkt wel dat we van elk eiland wegvaren en aankomen tijdens onze wacht, want ook bij de San Blas eilanden kwamen we aan tijdens onze wacht. Dit was zeker onze meest bijzondere aankomst. We kwamen aanzeilen en zagen in de verte al tientallen droomeilanden liggen. 

San Blas

Porvonir

Het eerste eiland waar we kwamen was bewoond door een groep Kuna’s. Het eiland was heel klein, maar toch woonde er ongeveer 200 mensen op het eiland.

Van een afstandje zag je al de kleine hutjes en kano’ s liggen. Toen we het anker nog niet eens uit hadden gegooid, kwamen de Kuna vrouwen al in hun kano’s met hun koopwaar aanvaren. Toen het anker eenmaal uitwas gegooid legden ze aan en stalden ze alles op het middendek uit. Het was heel gaaf om op de Regina hun cultuur te zien. Er lagen heel veel zelfgemaakte spulletjes.

In de middag  wij het eiland op. Het was heel gaaf om te zien hoe de mensen daar leven.

Ze woonden in hutjes van stro en hout, en sliepen daar in hangmatten, boven de grond. Wat ons opviel was dat ze daar ook gewoon hun eigen ‘supermarkt’ en ‘bar’  hadden. Niet dat je het echt zo zal kunnen noemen, want het bestond uit niet veel meer dan een boomstam waarachter een paar blikjes coca cola stonden. Ook viel ons op dat het indianendorp voor bijna 75% uit kinderen bestond.

Nadat we daar een tijdje hadden rondgelopen mochten we met een uitgeholde boomstam waarop een zeil gespannen stond gaan zeilen. Dit was toch wel heel bijzonder om in een zelfgemaakt zeilbootje tussen de San Blas eilanden te zeilen. 

De volgende dag vertrokken we naar het volgende eiland.

gunboat island

Toen we gunboat island zagen liggen, zijn we daar meteen gaan ankeren. Het eiland leek op het eerste gezicht onbewoond, en echt een paradeiseiland uit een film.

Later bleek dat er wel hutjes op het eiland stonden, deze werden door de Kuna’s gebruikt. Het eiland was zo klein dat je het in 5 min rond bent gelopen. We hebben daar nog gesnorkeld en op het strand gerelaxed. Toen het donker werd gingen we terug naar het schip om daar te gaan BBQ’en. Weer een goede maaltijd! De volgende ochtend vertrokken we op zoek naar een nieuw eiland.

Islas del hollandais

We kwamen aan in een soort baai, omringd door allemaal kleine eilandjes.

Daarom besloten een paar mensen en ik op snorkelend te gaan ‘ islandhoppen’ van het ene eiland zwommen we naar het andere. En tegelijkertijd zagen we echt prachtige dingen onder water; we hebben 8 roggen gezien, 1 zeeschildpad en heel veel zeesterren. Het eerste eiland waar we aankwamen was echt prachtig. Dichtbegroeid met palmbomen. Op een ander eilandje waar we aankwamen merkten we dat het een perfecte plek was om te blijven slapen.

Aan het einde van de dag snorkelden we terug naar de Regina om al onze spullen te pakken en het slapen op het eiland te regelen. Toen het op het eiland licht was stalden we onze spullen uit en bouwden we een groot kampvuur.  Mijn hangmat hing tussen 2 palmbomen in, op een prachtige plek boven het water. 

Het was heel bijzonder om te eten en te slapen op een onbewoond eiland. De volgende ochtend moesten we onze spullen opruimen en aan boord beginnen aan school. Gelukkig wist Martin een heel mooi rif waar we na onze schooldag heen konden om te snorkelen. Het rif was echt heel mooi, we zagen tussen het mooie koraal veel vissen in zoveel verschillende kleuren, roggen en baracuda’s.

In de avond voeren we weg met bestemming Porto Belo, de Panama! 

Porto Belo deed zijn naam zeker waar. Want we lagen echt in een prachtige vissershaven. Wij lagen voor anker in de baai. 

De eerste nacht besloten Aiken Jasper Brechje en ik om te gaan slapen onder het kluivernet/net onder de voorste zeilen. Dat hield in dat we met onze hangmat een paar meter boven het water hingen, de volgende ochtend keken we meteen over de Panameese kust uit en sprongen we meteen vanuit ons bed de zee in. ’s Nachts hoorde je de apen vanuit de jungle brullen. Zo sliepen we elke nacht in Porto Belo.

Porto Belo was heel mooi, maar er was niet zo veel te doen. Er was een internet cafe- captain jack’s waar we het grootste deel van onze vrije tijd hebben doorgebracht. De dag voor de indianen was wel bijzonder voor mij. Mijn zus Marijn is op tussenjaar en is toevallig in Panama City 2 uur van Portobelo af. 

Zij is naar Portobelo gekomen me de bus.We hebben eerst geluncht daarna geskyped met thuis en daarna heb ik nog even de regina laten zien.

Het was heel raar om Mar weer te zien na drie maanden aan de andere kant van de wereld. Het was zeker een van de leukste dagen . We namen deze avond afscheid van de Crew want die zou na de indianen omgewisseld zijn, dit was raar je hebt toch 3 maanden met ze geleefd. Na de afgelopen 2 dagen zo doorgebracht te hebben in Porto Belo gingen we met de bus naar de indianen.

Indianen

Na twee dagen Portobello zijn we met de bus  vertrokken richting de indianen. We reden 3.5 uur lang de jungle in. Vol verwachting stapten we een 3.5 uur later uit om vervolgens met onze grote trekkingsrugzakken in drie kleine houten bootjes te stappen die al voor ons klaar lagen. Het was een uur in de boot varen nog dieper de jungle in, een super mooie tocht.

Toen we bij het dorp aankwamen werden we allemaal verdeeld over verschillende huisjes. Ik zat samen met Dieuwer, Simon en Rona in een hut. 

In onze hut woonde een vrouw met vier kinderen. Het was natuurlijk super gaaf om bij zo een familie in te wonen. Ze hebben bijna niks behalve hen huisje en ze spreken serieus 0.0% Engels ze spreken zelfs niet vloeiend Spaans. Bij de indianen zijn we vijf dagen gebleven en iedere dag hadden we een andere activiteit. Samen met je groepje ging je grotten bezoeken, een super mooie wandeling door een hele donkere grot. Sommige stukjes moest je zwemmen en sommige lopen. Er waren honderden vleermuizen. Aan het einde kwam je uit midden in de jungle. bergwandeling maken, hier ging je rechtstreeks de jungle in met machetes op zoek naar apen.in de jungle hakken de planten om de banen bomen wegkappen zodat die zouden groeien. helpen in de keuken hier leerde je hoe de indianen kookte. en als laatste een tocht langs de rivier maken waar je op een super mooie plek stopte om te zwemmen.

Allemaal hele  leuke activiteiten maar ook als we terug kwamen was het heel leuk! Dan was er in de middag geen programma en was er vaak een voetbal wedstrijd. Een wedstrijd was dan meisjes van het dorp tegen de meisjes van School at Sea en de andere de jongens van het dorp tegen School at Sea.

Het gaafst was toch wel het krokodillen jagen. Om 9 uur vertrok de boot om te gaan jagen. Tijdens het varen werden er met zaklampen in het riet geschenen, als je dan twee licht puntjes zag waren het de ogen van een krokodil. Vervolgens werd de motor uitgezet om het laatste stukje er naar toe te peddelen. Wanneer de krokodil binnen het bereik van de speer was gooide de man de speer naar beneden om de krokodil te vangen. De grootste krokodil die er is gevangen is  2.08 meter. Die hebben we schoongemaakt en die volgende dag gegeten.

De laatste dag waren er twee extra activiteiten, een nieuw pad aanleggen in het dorp en een nieuwe kano naar de rivier brengen. Ik ging mee naar de kano en dat was me toch een ervaring! Het was ruim een half uur lopen het oerwoud in over een paar heuvels tot we opeens een kano zagen liggen. De man van wie de kano was maakte een paar latjes vast en een touw vast aan de boot zodat we daar aan konden trekken. Voor mijn gevoel was het echt een onmogelijke opgave om die kano ooit bij de rivier te krijgen. Maar na heel hard werken over een heuvel rug en bij een steile afgrond naar beneden waren we bijna bij de rivier. Het laatste stukje kwamen drie paarden ons helpen met trekken en uiteindelijk lag ( na al het harde werk toch een beetje onze kano ) in het water.

\Aan het eind van de dag gingen we speervissen op tilapia

Op de terugweg van de indianen zijn we langs Panama city geweest waar we eigenlijk niet veel bijzonders hebben gedaan. Het was wel weer heel vet om in zo een grote stad te zijn na lange tijd vooral stranden, zee en jungle.

Een hele mooie afsluiter van een geweldige week!

Terugkomen van een supervette week bij de Indianen voelde echt als thuiskomen. Het schip was helemaal opgeruimd. Er was een hele nieuwe crew, eerste indruk een hele leuke nieuwe crew. Voor de  komende twee dagen waren expedities voor ons gepland. De eerste dag gingen we naar een museum over de geschiedenis Porto Belo. In Porto Belo heeft ook een groot deel van de slag tussen Engeland en Spanje met Captain Morgan plaatsgevonden. Ook vonden we overal nog veel overblijfselen van bunkers en kanonnen. We hadden al best veel van Porto Belo gezien, dus gingen we met een klein groepje naar een strandje midden in de jungle. 

We zijn met vier man na de mangrove de jungle ingelopen en daar hoorde we opeens heel hard apengebrul ; het geluid was zo hard dat het eerst wel even afschrok maar we liepen door later zagen we de apen nog wegschieten.

Tot nu toe vond ik Panama zeker een van de vetste plekken, maar er wordt gezegd dat Cuba daar zeker ook bij zal horen. Dus op naar Cuba! 

Provendencia

Toen we een dag vertrokken waren uit Portobelo Vertelde Martin dat het nieuwe weerbericht niet perfect was om rechtstreeks naar Cuba te varen. Dus gaan we dit jaar een nieuw eiland voor school at sea verkennen. Het eiland heet provendencia het eiland behoord tot Colombia dus kunnen we zeggen dat we in Colombia zijn geweest maar ligt voor de kust van Nicaragua.

Het was zoals we hadden opgezocht een prachtig eiland. En weer kwamen we met onze wacht aan varen. Provendencia is een eiland met veel koraal en ondieptes dus moesten we heel erg uitkijken en de dieptemeter in de gaten houden. 

We begonnen de dag met tropenrooster tot 1 uur hierna hadden we 3 uur vrij. Benno, Aiken, Leo en ik zijn naar een strandje gelopen. 

Hierna zijn we nog heel even door het stadje gelopen het was een hele leuke rare cultuur de stemming op het eiland was gewoon heel relaxt. Het vervoer op het eiland ging allemaal via scooter. Na deze drie uur voeren we met de bijboot naar een ander strand om daar "over de streep" te doen. In de avond hebben we kokosnoten gegeten. De volgende dag gingen we na 1 uur naar een bijzonder rif 10 mijl buiten de kust. Dit was super vet daar hebben we roggen, baracudas, haaien, schildpadden en super veel koraal gezien.

In de avond ging het anker weer omhoog voor de reis naar Cuba! 

Blog cuba.docx (840908)